Strona dla uczniów technikum sanitarnego i ochrony środowiska

 

Strona główna

Galeria Mapa strony Historia Kontakt      

Technik urządzeń sanitarnych

 

     Projektowanie instalacji i sieci sanitarnychPowrót

  Projektowanie instalacji wentylacji i klimatyzacji
Ustawy i rozporządzenia

 

1. Przepisy ogólne

2. Obliczanie sumarycznych zysków ciepła

3. Obliczanie ilości powietrza wentylacyjnego←Tu jesteś

4. Rzuty i rozwinięcia instalacji wentylacyjnych

5. Obliczenia hydrauliczne przewodów wentylacyjnych

6. Dobór wentylatora

7. Opis techniczny projektu instalacji wentylacyjnej.

8. Tablice współczynników oporów miejscowych

 

 


 

3. Obliczanie ilości powietrza wentylacyjnego

3.1 Obliczanie ilości powietrza dla wybranych obiektów

3.2 Ilość powietrza wentylacyjnego

3.3 Parametry obliczeniowe powietrza

 

Obliczenie ilości powietrza wentylacyjnego dokonuje się w oparciu o przeprowadzony bilans ciepła, wilgoci i emisji zanieczyszczeń tj. czynników powodujących zmianę parametrów powietrza w pomieszczeniu. Zasadą jest przyjmowanie największej z wyliczonych ilości powietrza dla różnych czynników zakłócających. Obliczeń ilości powietrza wentylacyjnego można dokonać na podstawie:
- obciążenia cieplnego pomieszczenia (zysków ciepła)

- zysków pary wodnej

- ilości wydzielanych do pomieszczenia zanieczyszczeń gazowych

- wymaganej krotności wymian

- ilości osób

 

Obliczanie ilości powietrza wentylacyjnego na podstawie ilości osób:

 

 

gdzie:

n - ilość osób w pomieszczeniu

Vi - ilość powietrza przypadająca na jedną osobę w [m3/h] wynosząca w przybliżeniu od 20-60 m3/h, wartość Vi można przyjmować według TABELI 1.

 

TABELA1 Ilość powietrza wentylacyjnego ze względów higienicznych

Rodzaj pomieszczenia Ilość powietrza w m3/h
Przedszkola i żłobki (ilość powietrza obniżona) 15
Pomieszczenia do stałego i czasowego pobytu ludzi 20
Pomieszczenia publiczne w których dozwolone jest palenie tytoniu, pomieszczenia klimatyzowane bez otwieranych okien 30
Pomieszczenia klimatyzowane bez otwieranych okien w których dozwolone jest palenie tytoniu 50

Obliczanie ilości powietrza na podstawie krotności wymian

gdzie:

n- krotność wymian

Vp - kubatura pomieszczenia w m3

Krotność wymian można przyjmować według danych Tabeli

 

Minimalny strumień powietrza w pomieszczeniach niemieszkalnych według PN-EN 15251:2007

gdzie:

n- zakładana ilość osób

VL - wymagany strumień powietrza dla jednej osoby [l/s]

A - powierzchnia pomieszczenia [m2]

VA - wymagany jednostkowy strumień powietrza z uwagi na emisyjność materiałów budowlanych [l/s x m2 powierzchni podłogi]

 

Tabela Zestawienie minimalnych ilości powietrza dla pomieszczeń niemieszkalnych

 

Minimalny strumień powietrza w pomieszczeniach  mieszkalnych według PN-EN 15251:2007

 

gdzie:

VL - wymagany strumień powietrza dla jednej osoby [l/s]

A - powierzchnia pomieszczenia [m2]

VA - wymagany jednostkowy strumień powietrza z uwagi na emisyjność materiałów budowlanych [l/s x m2 powierzchni podłogi]

n - zakładana maksymalna ilość osób lub sypialni

Va - wymagany dodatkowy strumień powietrza [l/s x m2]

 

tabela Zestawienie minimalnych ilości powietrza dla pomieszczeń mieszkalnych

 

 

Obliczanie ilości powietrza na podstawie zysków ciepła

 

 

Gdzie:

Qmax – największa sumaryczna wartość zysków ciepła w pomieszczeniu [W],
ρ – gęstość powietrza, [kg/m3] (zwykle przyjmuje się 1,2 kg/m3)
cp – ciepło właściwe powietrza (zwykle 1,005 kJ/(kg×K)),
tn – temperatura powietrza nawiewanego [K],
tu – temperatura powietrza usuwanego z pomieszczenia, [K] przy wysokości umieszczenia nawiewników 1,5-2,0m nad podłogą przyjmuje się tu=tp (tp- temperatura obliczeniowa powietrza w pomieszczeniu), dla większych wysokości tu = tp +
β×(h – 2),
β– pionowy gradient temperatury [K/m] (zwykle od 0,2 do 0,4 K/m),

h - wysokość umieszczenia wywiewnika liczona od podłogi pomieszczenia
W praktyce przy wysokości umieszczenia wywiewników do 4 m, gradientu temperatury
można nie uwzględniać tj. tu = tp.

Obliczanie ilość powietrza wentylacyjnego na podstawie zysków pary wodnej

gdzie:

W - ilość wydzielanej pary wodnej w [g/h]

ρ – gęstość powietrza, [kg/m3] (zwykle przyjmuje się 1,2 kg/m3)

Xu, Xn - ilość pary wodnej odpowiednio w powietrzu usuwanym i nawiewanym w [g/kg]

Obliczanie ilość powietrza wentylacyjnego na podstawie ilość zanieczyszczeń wydzielanych w pomieszczeniu

 

gdzie:

Z – ogólna ilość wydzielanych do pomieszczenia zanieczyszczeń gazowych [g/h],
cdop – dopuszczalne stężenie danego zanieczyszczenia w powietrzu zewnętrznym [g/ m3],
cz – stężenie danego zanieczyszczenia w powietrzu nawiewanym, [g/ m3].
 φ – współczynnik poprawkowy, przyjmowany od 1,2 do 1,4.

W przypadku wydzielania się w pomieszczeniu kilku zanieczyszczeń gazowych ilość powietrza wentylacyjnego określa się jak:

- sumę ilości powietrza wentylacyjnego osobno dla każdego zanieczyszczenia oddzielnie w przypadku gdy zanieczyszczenia powodują podobne objawy oraz występuje efekt synergiczny. Dotyczy to min. rozpuszczalników, gazów drażniących

- maksymalną wartość strumienia obliczoną dla poszczególnych zanieczyszczeń jeśli ich wpływ na organizm jest inny

V = MAX (Vi)

tabela . maksymalne dopuszczalne stężenia niektórych zanieczyszczeń powietrza w pomieszczeniu według  Dz. U. 2002  nr 217, poz. 1833

Najwyższe dopuszczalne stężenie (NDS) - wartość stężenia która w okresie 8 godzinnego dnia pracy nie powoduje u pracownika negatywnych zmian.

Najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe (NDSCh) - średnie stężenie które nie wywołuje ujemnych zmian u pracownika jeśli występuje nie dłużej niż 15 minut  i nie częściej niż 2 razy w ciągu zmiany roboczej.

Najwyższe dopuszczalne stężenie pułapowe (NDSP) - stężenie zanieczyszczenia w powietrzu które ze względu na zagrożenie zdrowia i życia pracownika nie może być przekroczone w żadnym momencie.

 

 

 

Testy
Egzamin zawodowy
Materiały do zajęć
Vademecum instalacji sanitarnych

Ciekawe linki


 

Free Web Counter