Menu

Instalacje gazu płynnego

Co to jest gaz płynny?

 
            Gaz płynny to mieszanina propanu i butanu (lub sam propan) skroplona pod ciśnieniem par własnych. Może być wykorzystany w domu do przyrządzenia posiłków, ale także na potrzeby centralnego ogrzewania i przygotowania ciepłej wody, jako tanie i ekologiczne źródło energii, cenne szczególnie tam, gdzie z uwagi na brak uzbrojenia terenu nie można skorzystać z gazu ziemnego. Gaz płynny ma stosunkowo małą temperaturę spalania. W technice sanitarnej wykorzystywany jest jako paliwo w palnikach propanowych lub propanowo-butanowych, do lutowania miękkiego i twardego miedzi.
 

Zapotrzebowanie na gaz płynny w budynku

 
            Wykorzystując gaz płynny tylko do przygotowania posiłków zużywamy średnio 5-10 litrów gazu na osobę, na miesiąc.  Ile gazu pochłonie nam centralne ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody? Zużycie będzie zależało tutaj od kubatury budynku, jego ocieplenia, a także od ilości mieszkańców.
Dla budynków dobrze ocieplonych, o współczynniku przenikania ciepła ścian zewnętrznych 0,35 W/m2K i szczelnych oknach, średnie zapotrzebowanie ciepła na każdy metr kwadratowy wyniesie ~100 kWh/ rok). Przyjmując wartość opałową propanu na poziomie 7,0 kWh/litr łatwo obliczyć, że na każdy metr kwadratowy powierzchni ogrzewanej zużyjemy rocznie około 14 litrów gazu (Tabela 1).
Zużycie gazu na potrzeby c.w.u. wyniesie średnio 170 l gazu/rok na osobę, przy zużyciu c.w.u. 60 l/osobę dziennie (tabela 2)
 
 
Tabela 1 Średnie zużycie gazu płynnego na potrzeby c.o. dla budynku dobrze ocieplonego.
Powierzchnia ogrzewana w m2
Zużycie gazu w litrach
80
1150
100
1400
120
1700
150
2150
180
2550
200
2850
 
Tabela 2 Średnie roczne zużycie gazu płynnego na potrzeby c.w.u.    
Liczba mieszkańców
Szacunkowe roczne zużycie gazu (litry)
2
340
3
510
4
780
5
850
6
1020
 
             Przy powyższych założeniach można przyjąć, że roczne zapotrzebowanie na gaz płynny dla 4-ro osobowej rodziny, w domku o powierzchni 120 m2 wyniesie nie więcej niż 2500 litrów. Daje to wydatek rzędu 4000 zł, przy średniej cenie gazu 1,3 zł za litr.
            Cena gazu płynnego zmienia się w ciągu roku. Najniższa jest w sezonie letnim (do tego trzeba doliczyć 23% podatku VAT). W zimie ceny rosną o 30-40%. Możemy jednak uzgodnić z dostawcą stałą cenę całoroczną. Jej wysokość ustala się wtedy indywidualnie , na podstawie średniego zużycia. Podpisanie umowy z dostawcą może nastąpić np. 4 miesiące po  pierwszym tankowaniu.
 
Instalacja gazu płynnego
             Instalacje gazu płynnego służące do celów grzewczych noszą nazwę centralnych i wyposażane są w specjalne zbiorniki gazu w kolorze białym, umieszczane na zewnątrz budynku. W odróżnieniu do instalacji butlowych, zawierających mieszaninę propanu i butanu, wykorzystywany jest w nich sam propan, który posiada zdolność parowania w bardzo niskich temperaturach, nawet do -45°C.  Umożliwia to pobieranie gazu ze zbiornika pod odpowiednim ciśnieniem nawet przy silnych mrozach.
              Instalacja gazu płynnego składa się z części zewnętrznej i wewnętrznej. W skład części zewnętrznej wchodzą: zbiornik ciśnieniowy, uzbrojenie redukcyjne i zabezpieczające oraz przyłącze do budynku (Rys. 1).
instga1.gif
Instalacja wewnętrzna pod wieloma względami nie różni się od typowej instalacji na gaz ziemny. Także tutaj wyróżnić można kocioł lub podgrzewacz gazowy, przewody rozprowadzające i grzejniki.
Zbiornik
            To najdroższa część instalacji, wymagająca spełnienia szeregu kryteriów dotyczących lokalizacji (patrz Rys.1). Produkowany jest w trzech wielkościach; 2700, 4850 i 6700 litrów, przy czym najmniejszy   wystarcza na pokrycie mocy do 30 kW, a największy – do 65 kW, co odpowiada powierzchni budynku odpowiednio 300-600 m2.
 
            Zbiorników nie wolno lokalizować w terenie podmokłym, w pobliżu rowów, studni, pod przewodami elektrycznymi i pod zadaszeniem. Jeśli wymiary działki są zbyt małe, odległości A,B,C z Rys.2 mogą być zmniejszone, pod warunkiem wykonania w odległości 1m od zbiornika przegrody ogniowej (np. ściany murowanej). Przegrodę taką może też stanowić ściana budynku murowana, nie posiadająca okien i drzwi. 
 
 Zasady montażu zbiorników gazu płynnego podaje ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA INFRASTRUKTURY
z dnia 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, głownie nowelizacja z roku 2009.
patrz montaż instalacji gazowych
 
  Pojemność zbiornika [m3]
   Minimalna odległość od budynku [m]
   nadziemnych
  podziemnych
  do 3
3
1
    3-5
5
2,5
    5-7
7,5
3
7-10
10
5
Odległość miedzy dwoma zbiornikami winna wynosić:
- co najmniej 1m dla zbiorników o pojemności mniejszej lub równej 5m3
- co najmniej 1,5 m dla zbiorników o pojemności > 5 m3
 Zbiornik może być montowany nadziemnie lub podziemnie.  W obu przypadkach zbiornik należy posadowić na płycie fundamentowej, wykonanej z betonu B-15, grubości min. 20 cm, na zagęszczonej podsypce piaskowej grubości 20-25 cm. Wymiary płyty powinny wynosić:
-         szerokość 1600 mm
-         długość, odpowiednio 3000, 4800, 6400mm w zależności od wielkości zbiornika.
Zbiornik należy uziemić bednarką ocynkowaną o wymiarach 25x4 mm ułożoną na głębokości minimum 0,6m i w odległości 1m od fundamentu.
 
Zbiornik można kupić lub wydzierżawić. Zakup zbiornika to wydatek rzędu 4500-5000 zł, za zbiornik o pojemności 2700 litrów. Drugie rozwiązanie jest znacznie tańsze, roczna dzierżawa będzie nas kosztować nie więcej niż 600 zł. Dodatkowo montaż zbiornika i jego przegląd okresowy przeprowadzi wtedy bezpłatnie dostawca, który ponosić będzie jednocześnie odpowiedzialność za jakość dostarczanego gazu. Jeśli w przyszłości zrezygnujemy z instalacji na gaz płynny, to koszt demontażu zbiornika spada na jego właściciela.
Dzierżawa zbiornika to jednocześnie jeden dostawca gazu.
Zamiast dzierżawy, możemy też zdecydować się na kaucję za zbiornik. W tym rozwiązaniu podpisujemy z firmą umowę na eksploatację zbiornika wpłacając za niego jednorazową kaucję w wysokości około 4000 zł. Po rozwiązaniu umowy zbiornik jest demontowany, a kaucja   zwracana klientowi. Klient ponosi wtedy tylko koszty z tytułu zakupu gazu. (ceny z roku 2010) 
             2002.jpg
Przyłącze
            Wykonujemy je z rur stalowych czarnych bez szwu o średnicy ½” lub z rur miedzianych twardych. Rury stalowe łączymy przez spawanie, natomiast rury miedziane przez połączenia lutowane twardo. Rury przyłącza prowadzi się podziemnie na głębokości 0,8 m izolując je:
-         pod ziemią – taśmą denso
-         nad ziemią – przez podwójne malowanie farbą antykorozyjną.
Trasę rur należy oznakować taśmą w kolorze żółtym, ułożoną pod ziemią na głębokości 0,2 m.
 
Zbiornik powinien mieć wydzieloną strefę ochronną o szerokości 3 m. W strefie tej nie wolno umieszczać materiałów łatwopalnych, np. składować drewno, a także kosić trawy urządzeniami mechanicznymi. Jeśli działka nie jest ogrodzona, należy wykonać osobne ogrodzenie wokół zbiornika z siatki stalowej o wysokości min. 1,8 m, z dwoma wejściami i tabliczką z napisem „INSTALACJA GAZU PŁYNNEGO OGIEŃ I PALENIE ZABRONIONE”.
 

Instalacja wewnętrzna

            Powinna być wykonana po wierzchu ścian z takich samych materiałów jak przyłącze. Przewody należy prowadzić ze spadkiem 0,4%, przed każdym przyborem gazowym musi być zamontowany zawór odcinający.   
                     
Kotłownia
            Ze względu na gęstość propanu większą od gęstości powietrza, kotłownia musi być posadowiona powyżej poziomu terenu!!! Zabrania się jednocześnie wykonywania w niej:
-         progów w drzwiach
-         kratek ściekowych
           Wentylację kotłowni powinien stanowić otwór nawiewny o powierzchni minimum 200 cm2 umieszczony minimum 30 cm nad podłogą i otwór wywiewny o tej samej powierzchni, umieszczony pod sufitem. Dodatkowo, dla usunięcia ewentualnych przecieków gazu należy wykonać dodatkowy otwór na poziomie podłogi i wyprowadzić go na zewnątrz budynku.
 
Gaz płynny spala się z inną prędkością niż gaz ziemny. Przed podłączeniem i uruchomieniem przyborów gazowych, należy przezbroić je na nowy rodzaj gazu. Kuchenki gazowe i podgrzewacze wody, a także kotły z palnikiem atmosferycznym, wymagają zwykle tylko wymiany dyszy. W kotłach z palnikiem nadmuchowym należy wymienić cały palnik. Jest to dość kosztowna operacja, dlatego przed zakupem kotła warto od razu zdecydować na jaki rodzaj gazu ma być ustawiony.
 
Co należy zrobić aby założyć zbiornik?
 
            Instalacja zbiornika gazu płynnego wymaga pozwolenia na budowę takiego samego, jak przy budowie domu. Przebieg procesu inwestycyjnego jest tutaj następujący:
1.      Z Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami w gminie należy uzyskać wyrys z mapy terenu usytuowania zbiornika i przyłącza gazowego.
2.      W Urzędzie Gminy składamy wniosek o wydanie „Decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu”. Czas oczekiwania to maksymalnie 1 miesiąc. Wniosek jest bezpłatny.
3.      Zlecamy wykonanie projektu projektantowi o specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie instalacji sanitarnych.
4.      W Wydziale architektury składamy wniosek o „wydanie pozwolenia na budowę”. Do wniosku należy dołączyć: akt własności, uzgodniony projekt budowlany wraz z kopią uprawnień projektanta, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Na decyzję czeka się maks. 1 miesiąc.
5.      Zgłaszamy rozpoczęcie budowy w Urzędzie Gminy. W tym celu musimy powołać kierownika budowy i założyć Dziennik Budowy. Do zgłoszenia musimy dołączyć kopię uprawnień kierownika. Prace związane z instalacją w budynku i przyłączem powinien wykonać instalator z uprawnieniami.
6.      Po zakończeniu budowy składamy w Urzędzie zawiadomienie o zakończeniu budowy. Dokumentacja powykonawcza powinna zawierać: wypełniony dziennik budowy, protokoły odbioru prac, inwentaryzację geodezyjną terenu.
Zgodnie z prawem budowlanym, zakończenie budowy należy też zgłosić w Komendzie Straży Pożarnej, Państwowej Inspekcji Pracy, Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska i Państwowej Inspekcji Sanitarno-Epidemiologicznej.
 
Długiego i żmudnego procesu inwestycyjnego możemy uniknąć podpisując od razu umowę na dostawę gazu z wybraną firmą. Wszystkie prace związane ze zdobyciem pozwoleń, wykonaniem projektów (przyłącza jak i instalacji), montażem zbiornika i nadzorem budowlanym, weźmie w tym wypadku na siebie firma dostarczająca gaz. Ze strony użytkownika wymaga się wtedy:
-         dostarczenia informacji o planowanym zużyciu gazu, tzn. jakie urządzenia będą opalane gazem, gdzie mają być zamontowane, ile osób będzie z nich korzystać, itp.
-         dostarczenia projektu budowlanego i planu zagospodarowania terenu
-         wykonania fundamentu pod zbiornik gazu.
 
 
Warto wiedzieć
             
            Dla wygodnego rozliczania się z dostawcą gazu warto wyposażyć się w urządzenia telemetryczne. Rozwiązanie takie pozwala na zdalna obserwację stopnia zużycia gazu w zbiorniku (zob. rys)
 
 
            Do zbiornika należy zapewnić łatwy dojazd cysterny z gazem. Droga dojazdowa musi mieć przy tym odpowiednią wytrzymałość. Odległość od zbiornika do cysterny nie może być większa niż zasięg węża (węże mają zwykle długość 30 m). 
            Dla zapewnienia ochrony ppoż. wymaga się umieszczenia w pobliżu zbiornika urządzeń gaśniczych, np. gaśnicy śniegowej lub proszkowej o wadze 6 kg.
            Tankowanie zbiornika jest płatne, cena zależy tutaj od odległości dostawcy od odbiorcy. Firmy jednak często rezygnują z tej opłaty w ramach stałej umowy z klientem.
            Zamiast montażu nadziemnego zbiornika, możemy zdecydować się na montaż podziemny. Zbiornik będzie wtedy skryty pod warstwą ziemi na głębokości około 60 cm.  Rozwiązanie to jest jednak o 30-40% droższe od montażu naziemnego, powoduje też problemy z nadzorem zbiornika przez Urząd Dozoru Technicznego. UDT okresowo, raz na kilka lat sprawdza stan zbiornika, co przy zbiornikach podziemnych wiąże się z koniecznością opróżnienia zbiornika z gazu, a czasem nawet jego odkopania. 
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});