Menu

Instalacje wodne pompowe

Wiadomości wstępne

  W instalacji pompowej w odróżnieniu do systemów grawitacyjnych, przepływ wody wymuszony jest pompą obiegową. Zadaniem pompy jest pokonanie oporów przepływu wody w instalacji spowodowanych oporami tarcia w przewodach oraz oporami miejscowymi (kształtek, armatury i urządzeń). Ogrzewanie pompowe pozwala na większą swobodę prowadzenia przewodów, a ich średnice są mniejsze niż w ogrzewaniu grawitacyjnym. Pozwala też na montaż grzejników poniżej kotła centralnego ogrzewania (kocioł może być np. na poddaszu) ma mniejszą bezwładność cieplną, a tym samym rozruch instalacji jest szybszy niż ogrzewania grawitacyjnego. W zależności od rodzaju kotła centralnego ogrzewania i dopuszczalnego sposobu kompensacji rozszerzalności termicznej wody, rozróżniamy instalacje systemu otwartego oraz zamkniętego. 

Instalacja pompowa systemu otwartego  - to taka, w której krążąca woda styka się bezpośrednio z powietrzem poprzez naczynie wzbiorcze typu otwartego, umieszczone w najwyższej części instalacji. Instalacje systemu otwartego wymagane są dla kotłów na paliwo stałe, jak też dla układów współpracujących z kominkiem z płaszczem wodnym. Wadą  rozwiązania jest odparowywanie wody w zładzie c.o. i konieczność jej okresowego uzupełniania, co powoduje wzrost korozyjności instalacji i szybsze zużycie grzejników. Zaletą - większe bezpieczeństwo użytkownika w przypadku braku prądu. 

    W   instalacjach otwartych pompa może być zainstalowana na przewodzie powrotnym lub zasilającym.  Pierwsze rozwiązanie jest bardziej korzystne, pompa pracuje w strefie niższej temperatury, co zwiększa jej trwałość. Wadą jest możliwość powstawania podciśnienia w niekorzystnych punktach instalacji i zasysanie powietrza do przewodów. Przy pompie zamocowanej na zasileniu uzyskujemy korzystny rozkład ciśnień, dlatego ten sposób montażu pompy jest zalecany dla instalacji z otwartym naczyniem wzbiorczym.

copomp4.jpg

Rys. Rozkład ciśnień w instalacji z rozdziałem dolnym przy pompie zainstalowanej na powrocie (linia ciągła) i na zasileniu (linia przerywana). 

   Instalacja  pompowa systemu otwartego może być wykonywana zarówno z rozdziałem górnym, jak i dolnym, w układzie jednorurowym lub dwururowym. Najbardziej rozpowszechnione są instalacje z rozdziałem dolnym, gdzie główne przewody rozdzielcze poziome poprowadzone pod stropem najniższej kondygnacji. Instalacje z rozdziałem górnym, stosowane są sporadycznie, głównie w przypadku braku możliwości umieszczania przewodów rozdzielczych poziomych w dolnej części budynku. 

copomp1.gif

Rys. schemat instalacji pompowej dwururowej z rozdziałem górnym systemu otwartego z pompą na powrocie.

Instalacje pompowe z zamkniętym, przeponowym naczyniem wzbiorczym.

 W odróżnieniu do systemu otwartego, system zamknięty jest szczelnie oddzielony od atmosfery. Zapewnia to większą trwałość instalacji i brak konieczności częstego uzupełniania wody w zładzie. Przyrost objętości wody związany ze wzrostem jej temperatury przejmowany jest przez naczynie przeponowe ciśnieniowe, zamocowane na powrocie do kotła. We wszystkich punktach instalacji panuje nadciśnienie, dlatego instalacja systemu zamkniętego może mieć niekonwencjonalne rozwiązania. Źródło ciepła może być np. zamocowane w dowolnym miejscu, także powyżej najwyżej położonego grzejnika (np. kolektor dachowy).  Poniżej sposób zabezpieczenia instalacji z jednym lub z dwoma kotłami c.o. 

Rys. Schemat zabezpieczenia instalacji naczyniem wzbiorczym z górną przestrzenią gazową.

Rys. Schemat zabezpieczenia instalacji naczyniem przeponowym z dolną przestrzenia gazową.

copomp5.jpg

Rys. Schemat zabezpieczenia kotła naczyniem przeponowym umieszczonym na ścianie kotłowni na konsoli. Ozn. 1-kocioł c.o., 2-zawór bezpieczeństwa, 3-naczynie przeponowe, 4-konsola ścienna, 5-odpowietrznik, 6-manometr, 7-zawór odcinający, 8-zawór zwrotny, 9-przewód wody uzupełniającej zład c.o., 10-zawór spustowy.

Fot. Konsola do naczynia wzbiorczego (Flamco)

 Instalacje z przeponowym naczyniem wzbiorczym mogą być wykonywane w układzie pionowym jednorurowym lub dwururowym, jak i w układzie poziomym. W układzie pionowym grzejniki zasilane sa bezpośrednio z pionów c.o. krótkimi gałązkami biegnącymi po ścianach pomieszczeń. cała instalacja powinna byc wykonana z rur sztywnych odpornych na uszkodzenia mechaniczne, zalecane sa rury stalowe czarne, stalowe nierdzewne lub miedziane z miedzi twardej. Zawory odpowietrzające umieszczone są w najwyższych częściach pionów zasilających.  

copomp1.jpg

Rys.1 Schemat instalacji z przeponowym naczyniem wzbiorczym wykonanej w układzie pionowym dwururowym. ozn. 1-Kocioł, 2-naczynie wzbiorcze przeponowe, 3-pompa obiegowa, 4-zawór bezpieczeństwa, 5-termometr, 6-przewody rozdzielcze poziome, 7,8-przewody rozdzielcze pionowe, 9-zawór grzejnikowy, 10-zawór stopowy, 11-zawór odpowietrzający.

copomp2.JPG

Fot. Instalacja z rur nierdzewnych w układzie tradycyjnym pionowym.

Instalacje w układzie poziomym

Przewody zasilające grzejniki biegną w tym przypadku w podłodze, lub bezpośrednio nad podłogą pod grzejnikami (np. system zalistwowy). Pierwsze rozwiązanie preferuje rury elastyczne z polietylenu, polibutylenu, rury pex/al/pex, czy rury miedziane miękkie. Na rys. poniżej trzy przykłady rozwiązań układów poziomych. 

copomp3.jpg

Rys.2 Instalacje w systemie poziomym. U góry system pętlicowy dwururowy, w środku system rozdzielaczowy, u dołu system pętlicowy jednorurowy. Ozn. 1-11 jak wyżej na rys. 1, 12-szafka rozdzielaczowa, 13-rozdzielacz zasilenia, 14-rozdzielacz powrotu, 15-zawór z korpusem obejścia do ogrzewań jednorurowych.

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});